Constancia Intro - Last tears

posted on 17 May 2008 09:11 by porsch-e  in OwnFiction

สายลมเย็นของฤดูหนาวกรีดกรายเข้าปะทะใบหน้า
เหมือนกับพยายามปลอบประโลมใจผมด้วยการสัมผัสอย่างอ่อนโยน
แต่กลับไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย
ผมไม่สนใจทัศนียภาพงดงามของเหมันต์กาล
ไม่แม้แต่เงียบหูฟังเสียงร้องระงมรอบข้าง
สายตาของผมจ่อจดอยู่แค่กางเขนหินทั้งหกที่ปักคาพื้นดินเบื้องหน้า

เด็กหนุ่มวัยประมาณสิบแปดปียืนอยู่ท่ามกลางความขุ่นมัวของสุสาน
มีเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังมาจากด้านหลังเขา
แต่กระนั้นเขาก็ไม่ใส่ใจที่จะหันไปมอง
เขาเกลียดที่นี่...
เกลียดทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกัน
เกลียดกลิ่นไอดิน
เกลียดอากาศหนาว
เกลียดความปวดร้าวจากการจากกันโดยไม่มีวันกลับที่เปรียบเสมือหมอกบางๆ ปกคลุมสถานที่แห่งนี้ไว้
เกลียดความเงียบและความวังเวง
เขาแทบไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะต้องมายืน ณ จุดนี้
โดยมีคนที่เขาไว้ใจมากที่สุดในชีวิตหลับไหลอยู่ใต้พื้นดิน

หน้าแท่งศิลาเหล่านั้นมีดอกไม้ช่อหนึ่งวางไว้พร้อมกับรูปถ่ายใบหนึ่ง
ดอกคาเนชั่นสีขาวบริสุทธิ์ส่งกลิ่นหอนกรุ่นอบอวล
มันพยายามสัมผัสเขา
บอกให้เขาหยุดเศร้าเสีย
แต่กลับไม่อาจเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
ผมจ้องไปที่รูปถ่ายใบเก่านั้น
ขอบรูปดำและมีร่องรอยของการไหม้จากเปลวไฟ
ถึงกระนั้นก็ยังพอเห็นภาพรอยยิ้มของบุคคลกลุ่มหนึ่งส่งคืนมาให้
นั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกสะเทือนใจขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

"ไว้คริสต์มาสปีนี้... พวกเรามาจัดปาร์ตี้กันดีไหม?"

"แหม พูดอย่างกับพวกเราไม่เคยจัดปาร์ตี้วันคริสต์มาสสักครั้งแน่ะ"

บทสนทนาแห่งความสุขดังก้องในโสตประสาท
ผมไม่อาจลบเลือนภาพแห่งความทรงจำกับพวกเขาไปได้เลย

"แล้วพวกเราก็มาสนุกกันในสุดเหวี่ยงไปเลย!"

สนุกหรือ?
ทันไม่สนุกเลยนะ!
พวกเราทิ้งฉันไว้อยู่ที่นี่
อยู่คนเดียว
พวกนายผิดสัญญาฉัน!

ทำไม....

น้ำตาไหลรวมกันหยดลงจากปลายคางสู่พื้นดิน
ผมทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
มือที่ซุกอยู่ในกระเป๋าเสื้อโคตหนังกำแน่น
ท้องฟ้าเหนือศีรษะทอแสงสีหน่มราวกับร่วมร้องไห้
มันคือวันที่ทรมานที่สุดในชีวิตเขา
การอยู่อย่างโดดเดี่ยวจะเริ่มขึ้นนับแต่นี้
ผม... ไม่เหลือใครแล้ว

เบื้องหลังเขายังมีกางเขนอีกนับร้อย
เสียงร่ำไห้ดังระงมมาจากผู้เป็นญาติของผู้หลับไหลเหล่านั้น
บางคนถึงกับโผเข้ากอดกางเขนหินทั้งน้ำตา
ความโศกเศร้า...
พวกเขาก็รู้สึกคล้ายกับเขา
แต่คงไม่อาจเข้าใจถึงความเจ็บปวดลึกๆ ของเขาได้หรอก

เพราะผู้หลับไหลเกือบทั้งหมดแห่งสุสานนี้... เป็นเพื่อนร่วมชะตากับผมเอง



m y  f i r s t  f i c t i o n
i t ' s  a b o u t  m y  g e n e r a t i o n , c o n s t a n c i a
y o u  c a n  c o m m e n t  i n  t h a i  i f  y o u w a n t

คอมเม็นท์เป็นภาษาไทยได้นะจ๊ะ~*

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ฟิกคอนสแตนเซียยย ย

น่าหนุกๆๆ

#1 By Ariiza (125.25.240.243) on 2008-05-17 09:46

"เขาแทยไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะต้องมายืน ณ จุดนี้"

I'd prefer Eng aaa' open-mounthed smile
Interesting~! Please go on confused smile

#2 By Vichyasviel von Einzbern on 2008-05-17 12:25